|
Lettergrootte 100% 150% 200% Wat is levenskracht Klassieke homeopathie houdt meer in dan het kunnen repertoriseren van symptomen en het kennen van de materia medica. Als een klassiek homeopaat de filosofie niet of maar ten dele begrijpt zal hij/zij niet goed kunnen voorschrijven en niet goed kunnen beoordelen wat er gebeurt na voorschrift van een homeopatisch middel. In de klassieke homeopathie gaan wij er vanuit dat iemand symptomen ontwikkelt op het moment dat zijn levenskracht (energie) verstoord is. Hahnemann (de grondlegger van de klassieke homeopathie) zegt daarover in zijn Organon der geneeskunst: In de tijd dat Hahnemann startte met zijn onderzoeken was het niet zo zeer de materia medica die op weerstand stuitte, maar de opschudding ontstond toen Hahnemann zijn homeopatische principes naar buiten bracht. Met
leven wordt bedoeld: het lichaam, de psyche en de ziel. Dit is een eenheid
die men in alle levensvormen kan terugvinden. Niets in het lichaam werkt
onafhankelijk van het andere. Energie
is altijd dynamisch van aard en elke cel is doordrongen van deze dynamis.
Zodra deze kracht verstoort raakt treedt er een verstoorde ontwikkeling
op. Indien de energie niet goed functioneert ontstaat er op het ene
niveau een grotere groei dan op het andere waardoor iemand zich als
het ware asymmetrisch gaat ontwikkelen. Deze asymmetrie kan op elk niveau
optreden. Lichaam en geest zijn altijd één ! Wat zich in de geest afspeelt weerspiegelt zich in het lichaam en andersom. Ziek worden en symptomen krijgen zien klassiek homeopaten als een uiting van verstoorde levensenergie en als manifestatie van de mens als eenheid en niet als een manifestatie van zijn lichaamsdelen afzonderlijk.
Dr.
Boger geeft hiervan een duidelijk voorbeeld: Indien
u bij een klassiek homeopaat voor behandeling van klachten komt zal
deze naar een middel zoeken dat de klachten die u heeft, kan veroorzaken
bij een gezond persoon. Tevens zal hij/zij de voor u beste potentie
kiezen. De homeopaat kijkt altijd naar de totaliteit en niet naar delen
afzonderlijk. Hij onderdrukt geen symptomen omdat dit geen genezing
inhoudt. De
levenskracht zal altijd proberen de ziektecondities te herstellen. Als
er sprake is van een acute ziekte zal dat vaak op eigen kracht lukken.
Soms lukt dat niet. De levenskracht kan zo worden overrompeld dat het
niet in staat is om adequaat te reageren. Er zijn dan een aantal opties.
In het ergste geval overlijdt iemand. Als het de levenskracht wel lukt
om de ziekte de baas te worden kan de levenskracht zo uitgeput raken
dat er blijvende schade ontstaat. Als volledig herstel niet meer mogelijk
is op eigen kracht dan neemt het vaak rigoureuze maatregelen bv: het
naar buiten drijven van de ‘vijand'. Dit kan onder andere door middel
van huidklachten, abcessen met pusvorming en allerlei andere af-/uitscheidingen.
Gaan wij dit nu onderdrukken dan wordt iemand steeds zieker. Wat homeopaten
doen is op zoek gaan naar het miasma en/of het gelijksoortige middel.
Waardoor er weer harmonie ontstaat. De levenskracht kan doorgaans acute ziekten heel goed genezen. Bij chronische ziekten is dit niet meer mogelijk. Indien er een omkeerbaar proces aan de gang is kunnen homeopaten heel veel doen. Zodra er onomkeerbare processen zijn (bv een totale vergroeiing) kan dit niet meer. Het enige dat in dat geval geprobeerd kan worden is de balans herstellen en daardoor de ziekte tot staan te brengen en/of de pijn weg te nemen. Herstel en genezing moeten altijd van binnen uit komen. Groei en ontwikkeling gaat ook niet van buiten naar binnen en zo kan ook iemand niet genezen indien men die genezing in tegengestelde richting wil laten verlopen. Indien u geïnteresseerd bent in de filosofie van de klassieke homeopathie zou u het boek The principles and art of cure by homoeopathy van H.A. Roberts aanschaffen, ISBN 90-71851-25-7. Bron: H.A.Roberts. Die chronischen Krankheiten (Hahnemann). Organon der Heilkunde (Hahnemann).
|