De Ziekte van Pfeifer ( klierkoorts, mononucleosis )

De ziekte van Pfeifer is een virusinfectie. Men noemt deze ziekte ook wel ‘the kissing-disease’. Men gaat er vanuit dat deze ziekte door mond tot mond contact wordt overgebracht.

Het virus verspreidt zich meestal naar allerlei lichaamsorganen, zodat Pfeifer zich via een grote verscheidenheid aan symptomen kan openbaren. Het meest op de voorgrond tredend is de enorme vermoeidheid, zwelling van de lymfeklieren en koorts. Indien men het bloed onderzoekt dan treft men een sterk verhoogd aantal witte bloedlichaampjes aan.

De verschijnselen van Pfeifer kunnen zijn:

  • griepachtige verschijnselen zoals hoofdpijn, koorts, rauwe keel, moe en beroerd zijn.
  • opgezette en pijnlijke klieren in de oksels, hals en/of lies.
  • soms ontwikkeling van geelzucht en/of een huiduitslag die kan lijken op rode hond.

De meeste mensen zijn na 6 of 7 weken weer opgeknapt. Rust is het voorschrift.
Medicalisatie tegen Pfeifer zoals bijvoorbeeld antibiotica kan geen hulp bieden omdat het hier een virusinfectie betreft.

Tot zover het ziektebeeld. Wanneer wordt er klassiek homeopathisch behandeld?
Vaak indien er restverschijnselen zijn bijvoorbeeld nooit meer de oude worden na…………….
Enkele mensen knappen niet meer op en blijven vermoeid, lusteloos en soms ook heel depressief. Ze blijven hangen in een ziekteproces en het lichaam is niet in staat weer in zijn gezonde toestand te komen. Het evenwicht is verstoord en er is onvoldoende levensenergie aanwezig om weer in balans te komen.
Op dat moment kan klassieke homeopathie veel goeds doen. Het is immers een geneeswijze die op het zelfherstellende vermogen van een lichaam inwerkt.



 

greenline3

Casus

Een jongen van 14 jaar heeft inmiddels al ruim 1 jaar mononucleosis. Het gaat op en af, maar immer is er sprake van een afwijkend bloedbeeld en verhoging. Hij heeft helemaal nergens meer zin in terwijl het voorheen een zeer energiek persoon was. Hij voetbalde, hij tenniste en deed aan zwemmen. Dit heeft hij noodgedwongen allemaal moeten laten vallen.
Vroeger was hij opgewekt en positief ingesteld, daar is nu nog maar weinig van over.
Hij drinkt niet zo veel en als hij drinkt moeten dat warme dranken zijn. Hij heeft het altijd koud en is sinds Pfeifer 5 kg afgevallen, de eetlust is maar matig. Het is hem opgevallen dat zijn haar dunner wordt alhoewel dat niet in zijn kam is terug te vinden.
Hij eet heel veel fruit en dan het liefst sappig fruit zoals meloen, sinasappels en dergelijke. Zijn moeder geeft aan dat hij erg onverschillig is geworden. Ook transpireert hij veel vooral in de vroege ochtend.

Op basis van deze informatie schrijft de klassiek homeopaat een middel voor.

Wat het eerst sterk verbetert is het humeur van de jongen, de onverschilligheid verdwijnt. Na het middel heeft hij bijna 2 dagen geslapen zo ontzettend moe was hij. Na 2 weken gaat de eetlust toenemen. Vervolgens is hij 5 weken na het middel in staat om een uurtje rustig te wandelen zonder dat hij steeds moet gaan zitten. Na 7 weken volgt er een kleine achteruitgang, doch de homeopaat besluit af te wachten. Vervolgens gaat alles weer een stuk beter. Als na 10 weken de jongen op een bepaald punt blijft hangen wordt het middel met goed gevolg herhaald. Na 3½ maand gaat de jongen weer ½ dagen naar school en na 4 maanden weer hele dagen. Soms is hij wat sneller vermoeid dan vroeger, maar zowel hij als de homeopaat hebben er alle vertrouwen in dat ook dat zal gaan verbeteren. 6 maanden na het homeopathische middel wordt er bloedgeprikt en daar zijn geen bijzonderheden meer in te vinden.



Deel dit artikel op..
Dit bericht is geplaatst in Artikelen P, Artikelen Z met de tags , , . Bookmark de permalink.