EEN BURN-OUT? EEN UITKERINKJE TREKKEN, BEDOEL JE !

“Een burn-out, daar geloof ik niet in, ik heb er nooit een gehad en mijn broer ook niet. Weet je waarom? Daar hadden we geen tijd voor, we moesten altijd werken. Burn-outs bestaan niet joh. Lekker op je reet zitten met een uitkerinkje zul je bedoelen”.
Aldus Dhr. van Toor, c.q. clown Bassie. (telegraaf 4 april 2017)

Ik heb het interview gelezen en voor zover niets uit de context is gehaald waarin het gezegd werd is deze mening van Bassie stuitend en zeer kwetsend voor al die mensen die momenteel een burn-out hebben of in het verleden hebben gehad.
Deze meneer weet duidelijk niet waar hij over praat en heeft naar ik aanneem ook niet de moeite genomen zich er in te verdiepen. Er zit weinig fundament in zijn verklaring waarom een burn-out niet zou bestaan. “omdat deze meneer en zijn broer altijd hard werkte en ook geen burn-out kregen” Ja en ? ; omdat hij en zijn broer er ondanks hard werken nooit 1 hebben gehad, bestaat een burn out dus niet? Het zijn volgens deze meneer mensen die liever op hun reet zitten en een uitkering cashen.
Een burn out heeft helemaal niets te maken met hard werken.

Het vooroordeel van Dhr. Van Toor komt op mij over als: “ik rijd al jaren in een Volkswagen en ik heb nog nooit problemen gehad met deze auto,start en rijdt altijd, dus mensen die wel problemen hebben met deze auto, bestaan niet. Sterker nog, een defecte Volkswagen is onmogelijk. Reden: Omdat ik nog nooit een defecte Volkswagen heb gehad.

Waar haalt deze man de onzin vandaan!

Jarenlang heb ik mensen met burn out behandeld in mijn praktijk, de meesten waren er erg slecht aan toe. Tot boven hun enkels afgebrand. Een uitkerinkje trekken? Het vuur werd hen aan de schenen gelegd door arbo artsen en regelmatig werden zij aan het werk gezet via reintegratieprojecten terwijl ze deze belasting nog helemaal niet aan konden en nog verder wegzakten. Zij gingen van een burn out naar een totale melt down met heel veel lichamelijke en geestelijke ellende. Het is zeer respectloos en getuigt van absolute onwetendheid en weinig inzicht mensen met een burn out weg te zetten als te besodemietert om te werken.

Er is een groot verschil tussen overspannen raken en een burn out hebben. Alhoewel sommige symptomen overeenkomen. Echter, overspannen raken ontstaat in een korte tijd. Vaak is het te herleiden naar een specifieke gebeurtenis, die mensen te veel is geworden. Over het algemeen herstellen mensen die overspannen zijn ook sneller dan mensen die in een burn out verkeren.

Bij een burn out is er heel iets anders aan de hand. Deze ontstaat door zeer langdurige stelselmatige overbelasting, meestal zonder dat mensen zich daarvan bewust zijn. Ze ervaren in het begin iets helemaal niet als overbelasting. Waar een ander al lang had afgehaakt gaan zij vaak maar door en door. Doorgaans zijn dit dus juist NIET de mensen die de kantjes ervan aflopen meneer van Toor, maar juist de perfectionistische medemens die maar door en door gaat, totdat zij er letterlijk bij neervallen en helemaal niets meer kunnen.

Bij een burn out zien we ook duidelijke veranderingen in de hersenen. Een EEG laat een veel vlakkere lijn zien dan dat we bij gezonde mensen zien. Dit houdt doorgaans in dat mensen die in een burn out zitten of tegen een burn out aan, ontzettende moeite hebben om informatie die tot ze komt te verwerken. Het vergt enorme mentale inspanning om toch nog iets met de informatie die op ze afkomt te doen en op te slaan. Daarom raken zij geestelijk totaal over vermoeid.
Mensen met een burn out zijn de mensen die steeds maar weer denken dat het allemaal wel zal overgaan als ze maar even vakantie nemen. Vanuit hun beleving zullen ze na een weekje of wat vakantie weer fit uit hun bed springen. “gewoon even bijtanken”. Was dat maar zo! Maar dat is het niet. Meestal knappen ze helemaal niet op en worden de symptomen erger en erger. Maar ja ze willen niet verzaken, want er wordt op ze gerekend.

Een burn out bouwt zich, in tegenstelling tot overspannen zijn, langzaam op. Er ontstaat een steeds grotere onevenwichtigheid tussen spanning en ontspanning. Mensen gaan slecht(er) slapen, worden steeds vermoeider. Om toch te kunnen presteren of aan verwachtingen te kunnen voldoen wordt er steeds meer adrenaline geproduceerd.
Normaliter daalt een adrenaline niveau als we slapen of heerlijk ontspannen. Bij mensen met een burn out is de afwisseling tussen adrenaline op- en afbouw volkomen verstoort geraakt. Het adrenalineniveau blijft hoog. Ze komen niet meer tot rust. Gaan steeds slechter slapen. Als iemand lang in een dergelijke situatie blijft dan komt er een “oplossing”, er wordt meer cortisol aangemaakt. Cortisol is een hormoon dat het adrenaline gehalte verlaagd, dus dat is fijn en wenselijk. Wat niet wenselijk is , is als cortisol langdurig aangemaakt moet worden en uiteindelijk te hoog wordt. 1 van de bijwerkingen van te hoog cortisol zijn stemmingsstoornissen gevolgd door concentratie problemen en geheugenverlies.

Als gezonde mensen in wetenschappelijke onderzoeken geestelijk extreem vermoeid gemaakt worden dan zien wij reeds dat zij blijven volharden in een gekozen aanpak, er wordt niet meer gekeken naar andere oplossingen voor problemen, ze gaan op de automatische piloot. Ze krijgen als het ware “onflexibele” hersenen. De frontale hersenschors gaat in functie achteruit waardoor de persoon zich o.a. niet meer kan aanpassen aan veranderende of nieuwe situaties. Als U zich bewust wordt dat het hier dan gaat om gezonde mensen die slechts tijdelijk geestelijk oververmoeid worden gemaakt dan kunt U zich voorstellen hoe dit moet zijn bij mensen die chronisch mentaal oververmoeid zijn geraakt.

Een gezond persoon kan makkelijk overschakelen van het 1 naar het ander. Mensen met een burn out of depressie kunnen dat niet (meer)

De symptomen die men bij een burn out het meest ziet zijn:

  • slecht slapen, met name steeds maar wakker worden ‘s nachts
  • hartkloppingen of hele snelle hartslag
  • veel zweten
  • malende gedachten
  • depressieve gevoelens
  • niet meer kunnen opladen, doodmoe zijn
  • stemmingsstoornissen
  • concentratie stoornissen
  • geheugenverlies
  • angstgevoelens
  • onverklaarbare pijnen met name in spieren en gewrichten
  • hoofdpijn
  • maagproblemen
  • ontlasting problemen
  • verlies van eetlust of juist overmatige eetlust

Een bijkomend probleem is ook hoe wij naar onszelf kijken en wat wij van onszelf verwachten of denken dat anderen van ons verwachten. Hoe hoog leggen wij de lat? Willen wij een voldoende, een ruim voldoende, een goed of een uitmuntend. Het overgrote deel van de mensen vergelijkt zich regelmatig met anderen. Gezonde mensen doen dit minder vaak en als zij dat doen voelen zij zich beter of evengoed als anderen. Mensen die het risico lopen om in een burn out te raken of in een burn out terecht zijn gekomen hebben dat vermogen niet (meer). Zij hebben een minder goed zelfbeeld.

Dhr van Toor heeft daar gelukkig helemaal geen last van. We lezen in het volledige interview o.a.:

“Kijk, als ik ergens binnenkom, dan ben ik al iemand”.
“Waarom bent u niet gestopt met werken, zoals uw broer?
Het is niet dat ik de aandacht nodig heb, want als ik de deur uit stap krijg ik die ook wel.“
“Veel vrienden van mij die net als u een creatief beroep hebben verdienen super weinig geld. Welke adviezen heeft u als collega-artiest voor hen?
Dat zijn geen collega’s van me. Die mensen kennen hun vak gewoon niet. Als je creatief bent dan heb je iets wat anderen leuk vinden en waar ze voor willen betalen.“

Zonder een oordeel te willen hebben over Dhr. Van Toor (of met een voor-oordeel zijn uitspraken te te lezen, voor-oordelen heeft hij zelf al genoeg) is het mijns inziens iemand, die al dan niet terecht, een zeer positief zelfbeeld heeft.

Iedereen kan overspannen worden of in een burn out raken. Dit heeft helemaal niets te maken met hard werken. Het heeft te maken met op welke wijze we hard werken, onze karaktereigenschappen, de druk die wij onszelf opleggen of opgelegd krijgen
de wijze waarop wij met situaties en druk omgaan en de mate waarin wij een balans kunnen vinden tussen in- en ontspanning.

In mijn praktijk heb ik mij in het verleden gespecialiseerd in burn out problematiek en de ziekte van lyme. Beiden behandelde ik door middel van homeopathie en contemplatieve psychologie.

Burnout

Hieronder enkele casussen uit het verleden van burn out patiënten.

 

Casus 1

Een mevrouw van 52 jaar komt in 2008 in de praktijk.
Zij vertelt dat zij begin 2007 last kreeg van slaapproblemen, deze worden steeds erger. “Elke 2 uur word ik zwetend wakker, mijn hart bonkt mijn lichaam uit. Ik ben hiervoor naar de huisarts gegaan, zelfs diverse malen, volgens haar zit ik in de overgang. Ik gaf bij haar aan dat ik op mijn 47ste al in de overgang kwam en dat ik tot voor 1 ½ jaar geleden helemaal geen last meer had van opvliegers of rare hartslagen”. “Volgens haar kan de overgang wel tot mijn 70ste duren en zal ik er mee moeten leren leven”. “een andere optie die zij mij gaf was aan de slaapmedicatie te gaan en de anticonceptiepil te gaan slikken, maar dat wil ik helemaal niet en daarom probeer ik maar eens homeopathie, dat lijkt mij een stuk gezonder”.
Natuurlijk gaan wij terug naar 2007. Wat gebeurde er in 2006/2007 ? “Ik kreeg de zorg over mijn ouders. Net als ik kregen zij pas laat kinderen. Ze zijn dus op leeftijd. In 2006 brak mijn vader een heup. Hij werd geopereerd en moest daarna langdurig revalideren; mijn moeder kwam alleen thuis te zitten. Ik ging vaak langs haar en mijn vader of ging samen met mijn moeder naar mijn vader toe. Het revalideren ging moeizaam. Ook werd mij steeds duidelijker nu ik zo vaak met mijn moeder was dat mijn moeder steeds vaker wat in de war was of iets niet begreep. Voorheen deed mijn vader waarschijnlijk alles en viel het mij niet zo op. Mijn moeder slikt veel medicatie en kreeg geen thuishulp. Dit hield in dat ik mijn moeder steeds vaker moest helpen en op haar medicijn inname moest letten. Ik ging voor haar koken, wassen, strijken. Met haar mee naar de huisarts of ziekenhuis. Uiteindelijk bleek dat ik haar huishouden moest gaan doen, omdat zij veel niet kon. Ik heb een dochter van 14 en 1 van 12. Zij zijn druk aan het puberen en mijn oudste doet het niet goed op school. Ook zitten zij op diverse clubjes en soms moet ik ze daar ophalen omdat ik ze ‘s avonds niet alleen over straat wil laten gaan. Mijn man heeft een drukke baan en zit vaak in het buitenland. Dan sta ik er helemaal alleen voor. Nu heeft mijn vriendin kortgeleden gehoord dat zij ernstig ziek is, dus een paar x in de week wip ik daar even langs om te kijken of ik wat voor haar kan doen. Al is het maar even een luisterend oor. Een dag zou 38 uur moeten hebben dan zou ik alles wat ik te doen heb wel redden. Ik heb overal to do lijstjes hangen, mijn telefoon piept regelmatig elke dag om mij eraan te herinneren dat ik een afspraak niet vergeet , de tandarts, een verjaardag en ga zo maar door. Ik ben zo vreselijk moe dat ik staande in slaap zou kunnen vallen. Als ik dan eenmaal in bed lig dan ben ik ineens klaarwakker, alhoewel mijn ogen mijn hoofd uitbranden en ga ik nadenken of ik niets vergeten heb, of ik iedereen wel voldoende aandacht geef en wat ik de volgende dagen allemaal nog moet doen en niet mag vergeten. Als ik dan eindelijk in slaap val dan word ik na een uurtje of 2 weer wakker, mijn hart bonkt eruit, ik zweet als een gek. Dan ga ik staan luchten voor het raam. Uiteindelijk val ik weer in slaap en dan schrik ik weer wakker met zweten, hitte etc en dat gaat zo maar door.

Deze mevrouw zit verre van “in de overgang”. Deze mevrouw zit in de beginfase van een burn out en als zij zo doorgaat stort zij helemaal in.
Jammer dat haar huisarts niet verder vroeg en alles diagnosticeerde als overgangsklachten, waarschijnlijk tijdsgebrek.
Op basis van de aanleiding van haar klachten en andere dingen krijgt zij een middel mee. Deze mevrouw komt 1x in de 2 weken en dan praten wij, zetten alles op een rijtje, relativeren en schrappen alle to do lijstjes. In dit geval zetten wij behalve homeopathie ook contemplatieve psychologie in. Langzaam maar zeker krijgt deze mevrouw weer vat c.q. controle over haar leven. Leert anders met situaties om te gaan en heel belangrijk ze leert dingen uit handen te geven en tijdig nee te zeggen. Zij leert niet meer aan haarzelf voorbij te gaan.
Na een maand of 3 gaat zij beter slapen, heeft minder zweetaanvallen en wordt de tijd tussen de consulten langer. Na een half jaar zijn haar lichamelijk klachten helemaal verdwenen en slaapt zij weer prima. Homeopathie is niet meer nodig. Er wordt verder gewerkt aan de wijze waarop zij met situaties om gaat. Na 2 jaar staat zij weer goed in haar leven en heeft geleerd dat tijd voor jezelf nemen niets te maken heeft met egoisme of luiheid. Doordat deze mevrouw anders omgaat met de situaties die op haar pad komen heeft dat een wisselwerking op haar dochter(s). Haar oudste dochter is minder recalcitrant, haalt betere cijfers op school en helpt haar vaker. De jongste dochter lacht meer, komt meer uit haar schulp en gaat steeds vaker iets uit zichzelf doen in huis.

Aantal consulten: 16
Aantal middelen: 2

Casus 2

Een man van 37 jaar komt strompelend de praktijk binnen. Zijn rug, nek en knieen. Hij weet zich geen raad van de pijn. Traumadol en oxacepam krijgt hij en hij gaat 2x per week naar de fysio. Het helpt allemaal niets. Bloedafname, foto’s alles is gecheckt. Allemaal normaal. Alleen zijn cholesterol is veel te hoog. Nu vindt men dit in het medisch circuit nog al snel te hoog dus wordt de bloeduitslag bekeken. Inderdaad het klopt, het cholesterol is heel erg hoog. Deze meneer wil absoluut geen cholesterolremmers. Die heeft hij geslikt het cholesterol daalde minimaal en hij kreeg last van bijwerkingen. Dus hij bedankt er voor. Als deze meneer vertelt wat er allemaal pijn doet heeft hij de tranen in zijn ogen. Hij probeert niet emotioneel te worden zegt hij. Als ik vraag waarom hij niet emotioneel zou mogen worden, wat daar dan mis mee is ? Gaan de tranen vloeien. “Ik weet me geen raad meer, ik ben wanhopig, soms denk ik was ik maar dood, dan was ik overal vanaf”.
Op de vraag waar hij allemaal van af wil zegt hij : Van die ondraagelijke pijn.
Ik vraag of er misschien nog andere dingen zouden kunnen zijn waar hij vanaf wil of er ergens anders misschien nog ondragelijke pijn zit?
Naar aanleiding van deze vraag gaan de tranen echt vloeien en totaal wanhopig en sterk over zijn toeren vertelt deze meneer over zijn verleden waarin hij veel gepest is , over zijn liefdeloze jeugd en hoe hij zich daaruit omhoog heeft geworsteld. Dat hij sinds twee jaar gepest wordt op zijn werk, allemaal rot geintjes van collega’s, hoe hij zich maanden en maandenlang naar zijn werk heeft gesleept, maar uiteindelijk compleet is ingestort. Hoe de bedrijfsarts hem behandelt alsof hij toneel speelt en hoe hij gedwongen wordt weer te reintegreren op zijn werkplek. Na 2 dagen een uurtje op zijn werk is hij flauwgevallen in de toiletten aldaar. In plaats van medeleven ontving hij algehele hilariteit van zijn collega’s. Hij is nu een maandje weer thuis gebleven, maar moet binnenkort weer verder met reintegreren. “ik kan het niet meer aan “.

Er zijn in dit geval 3 dingen die we gaan doen. 1) we schakelen een advocaat in. 2) we beginnen met een homeopatische behandeling en 3) we gaan de contemplatieve psychologie toepassen icm mediteren.
Deze meneer komt twee maanden lang 2x per week een uur. 1 consult in de praktijk en 1 consult al wandelend in de parken van almere buiten. In het begin strubbelt deze meneer tegen, hij heeft immers pijn in nek,rug en knieen. Toch zet hij uiteindelijk door. Ook wordt de medicatie afgebouwd in overleg met de huisarts. Na 2 maanden ervaart hij beduidend minder pijn.
Wat hem heel goed doet is dat de advocaat ook echt voor hem gaat en onze gesprekken doen hem goed. Na 2 maanden wisselen we van middel en zit er meer tijd tussen de consulten.
Na ongeveer 3 maanden is de druk van te moeten reintegreren verdwenen met dank aan deze voortreffelijke advocaat, die er bovenop is blijven zitten. Na 5 maanden zijn de pijnen verdwenen.

Uiteindelijk na ruim 3 jaar worden de consulten afgebouwd naar eens in de 4 maanden.
Het gaat steeds beter. Inmiddels is deze meneer voor zich zelf begonnen, heeft zeker voor een startende ondernemer een redelijk bloeiend bedrijf opgebouwd op kort termijn. Zijn cholesterol heeft weer normale waarden. (NB mensen die overspannen, gestresst of een burn out hebben, hebben vaker hogere cholesterolwaarden)

Hij heeft een hond aangeschaft, wandelt veel, heeft een leuke vriendin ontmoet en mediteert nog steeds.
Nu ik mijn praktijk onlangs heb opgeheven komen we elkaar af en toe nog eens tegen en wandelen we soms samen met de honden verder en als er iets is kan en mag hij zijn hart nog even luchten, maar dat is zelden nog nodig. Hij staat weer op de rit en is overal vele malen sterker uitgekomen. Het is zo zegt hij: alsof ik voor het eerst in mijn leven echt sta.

Behandelduur: ruim 3 ½ jaar
Aantal middelen: 3

Casus 3

Een meisje van 18 jaar (VWO leerlinge) voelt zich al maanden niet goed. Zij is getest op pfeifer , op lyme etc. Bloeduitslagen tonen niet bijzonders aan. Ook haar vitamine D en B gehalte / glucose is helemaal ok. Ze slaapt slecht, voelt zich trillerig en heel erg moe. Haar eetlust is minimaal en zij heeft erg vaak dunne ontlasting. Bij navraag en uitdiepen van haar gesteldheid icm haar klachten blijkt dat zij moeite heeft alles bij te benen op school. Ook heeft zij nog een baantje als cassiere en in de zomer maanden klust zij bij in de horeca. Dit is duidelijk too much voor haar. Zij heeft het gevoel dat zij zich steeds maar weer moet bewijzen. De VWO moet zij halen zo zegt zij, ik wil namelijk geneeskunde gaan studeren. Binnen een paar maanden na het eerste consult moet zij examen doen. Ze kan zich echter niet meer concentreren en wordt in de klas vaak naar in haar hoofd. Geluiden kan ze helemaal niet meer verdragen.

Eerst gaan we op zoek naar waarom ze meent zich te moeten bewijzen. Als dat duidelijk is dan gaan wij proberen haar anders met druk te laten om gaan en volgt het advies haar cassiere baantje te laten vallen omdat het gewoon te veel is op dit moment.

Zij krijgt een homeopatisch middel in LM potentie dat zij elke dag moet innemen.
We hebben tussendoor telefonisch contact en als het nodig is komt zij langs.
Het gaat heel snel beter met haar en als zij ook nog eens slaagt afgelopen zomer , kan de vlag uit.

Dit is een voorbeeld van iemand die het risico loopt in een burn out te komen. Gelukkig hebben we dit weten te voorkomen. Zij heeft besloten een sabbatical te nemen en het jaar daarop te proberen haar droom om geneeskunde te gaan studeren waar te maken.

Aantal consulten 5, waarvan 3 telefonisch.
Aantal middelen: 1

Deel dit artikel op..
Dit bericht is geplaatst in Artikelen B met de tags , . Bookmark de permalink.