Epilepsie
komt veel vaker voor dan men zou denken. Dat epilepsie ook klassiek
homeopatisch behandeld kan worden is vrijwel onbekend.
Indien iemand epileptische aanvallen heeft en daarvoor reguliere medicatie
gebruikt is het absoluut af te raden deze te stoppen indien men zich
wendt tot een klassiek homeopaat.
Indien u zich wil laten behandelen door een klassiek homeopaat in verband
met epileptische aanvallen en deze u vertelt te stoppen met de reguliere
medicatie raad ik u aan naar een andere klassiek homeopaat te gaan.
Door zo maar te stoppen kunnen zware aanvallen en/of status epilepticus
ontstaan.
Zo gaandeweg de homeopatische behandeling kan bekeken worden of reguliere
medicatie verminderd zou kunnen worden, doch alleen in overleg met
de arts die de medicatie heeft voorgeschreven.
Omdat epilepsie in vele vormen kan voorkomen is het stoppen/verminderen
van de reguliere medicatie afhankelijk van de ernst van de epilepsie
en het advies van de arts/specialist die de medicatie voorschreef.
Zoals
u onder aan dit artikel in een drietal casussen kunt lezen kan de behandelduur
variëren van zeer kort tot zeer langdurig en met wisselend resultaat.
Er
zijn allerlei vormen van epilepsie deze heeft men onder verdeeld in
partiële aanvallen, complexe partiële aanvallen, absences en de echt
grote tonisch-clonische aanvallen. Ook spreekt men wel van de grand
mal, de petit mal, focale epilepsie en temporale epilepsie.
De
aard van de verschijnselen is afhankelijk van de plaats in de hersenen
die meedoet, de uitbreiding daarvan over de hersenen en de ernst. Epilepsie
is simpel gezegd een verstoorde hersenactiviteit, een soort electrische
kortsluiting.
Er kunnen vele oorzaken aan ten grondslag liggen, soms is er geen duidelijke
aanleiding.
Qua oorzaak kan men denken aan erfelijke belasting, een mechanische
beschadiging aan de hersenen, hersentumoren, een hersentrauma, meningitis
etc.
Indien
iemand last heeft van absences wil dat zeggen dat deze persoon kortdurend
even van de wereld is. Meestal merken anderen er niets van. Het kan
lijken alsof iemand aan het dagdromen is. Soms komen ze maar heel af
en toe voor, soms meerdere malen per dag. Absences kunnen in combinatie
met hyperventilatie voorkomen.
Bij
de eenvoudige partiële aanval (ontstaan in één bepaald deel van
de hersenen) is er meestal sprake van korte lichte aanvalletjes. Een
korte ongecontroleerde beweging van arm, been of hoofd. Iemand kan ineens
vreemde smaak-/geursensaties hebben of bepaalde onwerkelijk gevoelssensaties.
Soms is dit een voorbode voor een echt zware epileptische aanval.
Bij
complexe partiële aanvallen zijn meerdere hersendelen betrokken.
Over het algemeen zal hierbij bewustzijnsverlies optreden. De aanval
wordt vaak vooraf gegaan door voorgevoelens (bepaalde gevoelssensaties
ook wel aura's genoemd). Over het algemeen zal de aanval bestaan uit
vreemde bewegingen zoals slikken, smakken, kauwen en/of gedachteloos
dingen doen. Achteraf weten de mensen er weinig of niets meer van.
Bij
focale epilepsie, die men ook wel Jacksonaanval noemt, treedt
er kramp op bijvoorbeeld in de duim. Heel soms breidt deze trekking
zich over het hele lichaam uit en kan er een grand mal ontstaan.
Temporale
epilepsie kenmerkt zich door afwijkend gedrag met een daling van
het bewustzijn. Het is alsof iemand slaapwandelt. Men kan dan bv iemand
zien afstoffen zonder stofdoek of thee zien schenken zonder dat er thee
in de pot aanwezig is.(zie ook complexe partiële aanvallen)
De
zware epileptische aanvallen kenmerken zich met de tonische en clonische
fase. Meestal wordt een dergelijke aanval voorafgegaan door allerlei
sensaties zoals bv: geuren, flitsen, geluiden en allerlei andere aura's.
Daarna gevolgd door de tonische fase dat wil zeggen dat er een soort
stijve kramp optreedt in het hele lichaam. Een enkele keer wordt deze
fase ingeluid met een harde schreeuw. Er treedt bewusteloosheid op en
de patiënt kan blauw verkleuren. Deze fase wordt gevolgd door de clonische
fase . Men ziet dan de trekkingen, ongecontroleerde bewegingen, urine
laten lopen, schuim op de mond, op de tong bijten etc.
Deze fase kan gevolgd worden door coma (de patiënt is niet te wekken),
door slapen (de patiënt is wel te wekken). Tevens kan na een dergelijke
aanval enorme verwardheid optreden waardoor omstanders zouden kunnen
denken dat iemand dronken is of wat anders heeft gebruikt.
Iemand
die lijdt aan epilepsie kan ook in de status epilepticus komen te verkeren.
Dat wil zeggen dat iemand niet meer uit de aanval komt. Hij/zij blijft
in de epileptische toestand. Het is belangrijk om in een dergelijk geval
snel hulp te zoeken door bijvoorbeeld 112
te bellen.
Boven
staan de meest voorkomende vormen van epilepsie doch men kent tevens
de Benigne Rolandische epilepsie, het Landau Kleffner syndroom, het
syndroom van Lennox-Gastaut en ook bij de ziekte Von Recklinghausen
(neurofibromatose) kan epilepsie voorkomen.
De
reguliere medicatie die gebruikt wordt bij epilepsie zoals bijvoorbeeld
Sabril, Depakine, Frizium Tegretol en dergelijke kennen veel bijwerkingen
zoals bijvoorbeeld afvlakking van het gevoel, spierzwakte, dubbelzien,
verwardheid, droge mond, jeukende huid, hallucinaties, stemmingswisselingen,
maag-/darmstoornissen, eetluststoornissen etc.
Het zou dus zeker de moeite lonen te proberen om met alternatieve geneeswijze
tot een vermindering van reguliere medicatie te komen of zelfs te genezen
van epilepsie. In het geval van klassieke homeopathie is dat zeker niet
onmogelijk. Het voert echter te ver om te stellen dat iedereen kan genezen
van epilepsie door middel van klassieke homeopathie.
Over het algemeen is een lange behandelduur noodzakelijk.
Casus
1
In
september 1994 raakt een meneer betrokken bij een ernstig auto-ongeval.
Hij breekt zijn bekken en ligt 3 weken in coma. Daarna is lange tijd
van revalidatie nodig. Na de revalidatie merkt zijn omgeving op dat
hij zichzelf niet meer is. Hij lijkt een andere persoonlijkheid. Van
open en extravert is hij nukkig en gesloten geworden. In 1996 treedt
de eerste epileptische aanval op. Voorafgaand aan de aanval wordt hij
misselijk en krijgt een bittere smaak in de mond. Daarna raakt hij buiten
bewustzijn. Niet altijd maar vaak maakt hij dan slaande bewegingen met
de armen en benen.
Hij kan zijn werk vanuit veiligheidsoverwegingen niet meer uitoefenen.
Hij solliciteert op andere banen, maar zodra zijn medische doopceel
wordt gelicht wordt hij afgewezen.
Dit brengt veel stress te weeg, waardoor zijn aanvallen toenemen. Hij
staat op zware medicatie . Door al die medicatie heeft hij veel last
van bijwerkingen.
In 1998 bezoekt hij een klassiek homeopate. Op dat moment zijn de aanvallen
aardig onder controle maar verkeerd hij in een zware depressie. Hij
zegt:" Ik ben mijzelf steeds maar aan het verantwoorden tegenover de
maatschappij. Aan de buitenkant zie je niets aan mij en omdat ik nog
redelijk jong ben, denkt iedereen dat ik een uitvreter ben. Als ik een
aanval krijg, alhoewel dat nu niet zo vaak meer voorkomt, ben ik steeds
maar bang dat ik een ander daardoor schade berokken. Ik ben bang dat
ik beroofd wordt. Ik schaam me voor mijn vrouw en kinderen omdat ik
heel soms ook urine laat lopen tijdens een aanval. Ik heb wel eens gedacht
dat ik er maar een einde aan moet maken. Ik zet een pistool tegen mijn
hoofd en ik schiet denk ik dan. Maar ja, dat kan je je familie niet
aandoen en ik weet nu dat ik dat alleen maar denk als ik echt diep in
de put zit. Dat kan de volgende dag of week weer over zijn".
Op andere mensen maakt hij de indruk een koele kikker te zijn. "Ze denken
dat ik alleen maar zwart-wit denk, maar dat is niet zo, dat is een verdedigingsmechanisme
van me geworden."
Op
grond van dit verhaal en nog wat andere symptomen geeft de homeopate
hem een middel.
Gezien de mentaal-/emotionele problematiek is de duur tussen de consulten
wat korter dan gemiddeld 6 weken. Na 5 maanden en 2 herhalingen van
het middel, voelt hij zich, zoals hij zelf aangeeft: "van binnen een
stuk beter". Volgens zijn vrouw is hij minder zwaar op de hand en lacht
hij meer. Ook heeft hij meer energie. Nog niet zoals vroeger maar toch
zeker 40% meer. Gedurende het jaar daarna krijgt hij nog enkele malen
zijn eerste middel.
Zijn energie is weer beter geworden en depressief is hij niet meer.
Hij omschrijft het als "Ik heb weer vertrouwen in mijzelf".
Hij vindt een baan en gaat daar met veel plezier heen. Hij heeft het
gevoel dat hij weer meetelt.
Zijn aanvallen zijn veel minder dan voorheen en na overleg met de specialist
mag hij de dosis verminderen. Dat verloopt zonder problemen. Na een
aantal maanden echter nemen de aanvallen weer toe en moet de medicatie
weer opgevoerd.
Besloten wordt een ander homeopatisch middel in te zetten. Het meest
typerende nieuwe symptoom dat deze meneer ontwikkeld is het gevoel van
een stomp in de maag voordat de aanval echt komt. Na de aanval heeft
hij steevast de hik. Op grond hiervan wordt een ander middel gegeven.
Zijn aanvallen worden minder frequent en minder heftig, doch hij valt
terug in depressie. Toch wordt hetzelfde middel herhaald in een iets
hogere potentie, waarna terstond verbetering optreedt.
Op dit moment (september 2001) is de epilepsie niet weg, maar de aanvallen
zijn met zo'n 80% verminderd en zijn ook minder heftig. Ook de reguliere
medicatie is met de helft terug gebracht. Mentaal-/emotioneel gaat het
goed met hem. Of hij ooit helemaal van de reguliere medicatie af kan
is op dit moment onduidelijk.
Aantal
consulten tot op heden: 30
Aantal middelen: 2 in verschillende potenties
Behandelduur: nog niet helemaal afgerond.
Casus
2
Een
meisje van ruim 7 jaar heeft absences. Deze diagnose is 4 maanden geleden
gesteld.
Ze heeft geen medicatie. De aanvallen zijn vaak op school, waardoor
zij mist wat de juf vertelt. Het is een vrolijk en zeer lief en meegaand
meisje. Ze heeft een bijna engelachtige uitstraling. Ze kan slecht alleen
zijn. Alhoewel zij lichtelijk kouwelijk is, kan zij slecht tegen de
warmte. Ze krijgt het dan erg benauwd. Als zij ijs eet krijgt ze acuut
buikpijn. Ze heeft een hekel aan jus maar eet wel boter. Drinken doet
zij zelden. Haar moeder moet haar vaak drinken opdringen. Ze is wat
verlegen en bloost snel, maar kan af en toe toch wel fel uit de hoek
komen, alhoewel ze zich meestal laat ondersneeuwen door anderen. Over
het algemeen is het een echt knuffelkind aldus de moeder.
Zelden
krijgt de homeopate een zo prachtig constitutioneel beeld te zien. Het
middel kan na het consult gelijk mee. Na 3 weken zijn de absences compleet
verdwenen. Heeft zij geen last meer als zij ijs eet en komt ze meer
voor zich zelf op. Een complete verbetering op elk niveau. Tot op heden
(2 jaar na de medicatie) is er niets meer aan de hand met dit meisje.
Behandelduur:
3 weken
Aantal consulten: 2 waarvan 1 telefonisch
Aantal middelen: 1
Casus
3
Een
vrouw van 41 jaar heeft vanaf haar 1ste jaar last van epileptische aanvallen.
In de loop der jaren zijn deze niet heftiger maar wel frequenter geworden.
Zonder medicatie zou zij er zeker 3 op een dag hebben. Nu heeft zij
2 aanvallen in de week. Voorafgaand aan de aanval is zij misselijk,
heeft hoofdpijn en wordt erg duizelig. Dit ontstaat van het ene op het
andere moment. Zij moet dan heel snel gaan liggen want anders valt zij
zo maar op de grond.
Ze heeft afwisselend ernstige aanvallen en minder ernstige. Tijdens
een ernstige aanval wordt zij blauw in het gezicht. Heeft heftige trekkingen,
geeft over en laat urine lopen. Gelukkig komen deze niet zo vaak voor.
Voorafgaand aan een lichte aanval is zij wel misselijk en duizelig maar
krijgt geen hoofdpijn. Na een dergelijke aanval is zij totaal gedesoriënteerd.
Vreemd is dat zij na een heftige aanval geen spierpijn heeft, maar na
een lichte aanval wel. Dit verdwijnt een paar uur na de aanval. Ten
gevolge van haar epilepsie ontwikkelde zich 2 jaar geleden pleinvrees.
Ze is zeer depressief en ervaart allerlei bijwerkingen van de medicatie.
Haar huwelijk is stukgelopen. Zij had dol graag kinderen willen hebben
doch gezien haar epilepsie en medicatie was dat niet mogelijk voor haar.
Ze heeft een zeer ongelukkige jeugd achter de rug en haar leven is nu
niet veel beter, geeft ze aan. Ze zou zich zo graag eens gelukkig willen
voelen. Ze heeft er geen idee van hoe dat zou voelen.
Op
grond van haar hele verhaal en vele andere symptomen schrijft de homeopate
een middel voor.
Hier gebeurt niets op. Zelfde middel vaker doseren levert ook geen verbetering
op. Hogere potentie zelfde middel ook geen reactie. Er volgen 4 andere
middelen zonder een greintje verbetering. We zijn dan inmiddels 1 jaar
verder zonder ook maar enig resultaat.
Dan vertelt deze mevrouw dat zij last heeft gekregen van ernstige diarree
(voorheen had zij altijd verstoppingen). Na de diarree is zij compleet
uitgeput en transpireert heel erg. Ze ziet er slecht en afgetobd uit.
Besloten wordt om acuut te behandelen. Na het middel knapt zij op.
Wat vreemd maar zeer welkom is, is dat zij gedurende 2 weken geen enkele
aanval ontwikkelt. Na deze 2 weken beginnen de aanvallen weer. De homeopate
geeft haar hetzelfde middel en weer blijven de aanvallen uit. Het betreft
hier een middel waarvan niet echt bekend is dat het in het beeld ook
dergelijke epileptische aanvallen heeft. Vervolgens krijgt zij meerdere
malen het middel dat oorspronkelijk werd voorgeschreven op de diarree-symptomen,
in hogere potenties, met als gevolg dat zij nu nog 2x per maand een
aanval heeft. Een zware aanval heeft zij niet meer gehad. Daardoor gaat
zij zich zekerder voelen, waardoor ze weer hoop krijgt. Na enkele maanden
gaat zij voor het eerst weer naar buiten. Ze durft niet ver, maar langzaam
maar zeker gaat dat ook beter. De homeopate lijkt het onverstandig om
de reguliere medicatie af te bouwen, voorzover de arts er al akkoord
mee zou gaan. 31/2 jaar na de start van de behandeling heeft deze mevrouw
nog steeds 2 x per maand een lichte epileptische aanval. Mentaal-/emotioneel
is zij echter zeer sterk verbeterd. Ze is niet meer depressief en durft
weer dingen te ondernemen. Haar pleinvrees is verdwenen. Sinds kort
heeft zij een lieve man leren kennen en de liefde die zij van deze man
ontvangt zal zeker bijdragen in haar genezingsproces. Veel andere lichamelijke
klachten zijn sterk verminderd en/of verdwenen. De prognose van de homeopate
is dat zij betwijfelt of verdere verbetering mogelijk zou kunnen zijn
en afgesproken wordt alleen verder te behandelen indien er een terugval
zou optreden en/of tijdens acute ziektetoestanden. Natuurlijk staat
het deze mevrouw vrij een andere klassiek homeopaat of alternatieve
genezer te consulteren. Tot op heden (sep 2001) is zij echter tevreden
met haar mentaal-/emotionele en lichamelijke toestand.
Aantal
consulten: 32
Behandelduur: open
Aantal middelen:7
NB.:
In Engeland werd in de ‘mail on sunday' een artikel gepubliceerd
over Zyban.(een medicijn dat voorgeschreven wordt om mensen te helpen
te stoppen met roken) Dit middel zou bij 18 mensen de dood hebben veroorzaakt
en ook werd er gewaarschuwd voor epileptische aanvallen t.g.v. Zyban.
In Nederland meldde de Telegraaf dat sinds de introductie van Zyban
in Nederland er zeven meldingen zijn geregistreerd van epileptische
aanvallen na het gebruik van Zyban.
