Een
ander woord voor hersenbloeding is beroerte of Cerebro Vasculair
Accident.
Er zijn verschillende oorzaken voor het ontstaan hiervan. Er kan ter
plekke een bloedprop gevormd zijn, er kan sprake zijn van een embolie
(dus een prop die van elders komt)of er is sprake van openbarsting van
een vat. In de meeste gevallen berusten de CVA’s op een afsluiting.
De verschijnselen zijn bij alle drie de vormen hetzelfde.
Een
gedeelte van de mensen die een beroerte krijgen hebben van tevoren verschijnselen
gehad de zogenaamde TIA’s (transcient ischaemic attac). Eén van
de kenmerkende symptomen zijn dan uitvalsverschijnselen die binnen één
dag weer verdwijnen.
De
symptomen van een CVA bestaan meestal uit:
plotselinge
éénzijdige uitvalsverschijnselen
slechter
zien of praten
plotselinge
ernstige hoofdpijn tezamen met overgeven
soms
bewustzijnsverlies
Als
je het heel zwart wit zou bekijken kan je zeggen dat ongeveer 33% overlijdt,
33% blijvende restverschijnselen heeft en dat 33% geheel herstelt (wel
een groter risico voor recidief).
Behalve
revalideren zal iemand na een CVA vaak medicijnen moeten slikken.Regelmatig
komt het voor dat mensen die een beroerte hebben gehad en daarvan restverschijnselen
overhouden geholpen kunnen worden met klassieke homeopathie. Dat wil
niet zeggen dat iedereen een verbetering of zelfs herstel heeft door
een homeopatische behandeling.
Een
voorbeeld van verbetering in het mentaal/emotionele welbevinden en een
gedeeltelijk verdwijnen van restverschijnselen vinden u in onderstaande
casus.
Casus
Het
gaat hier om mevrouw X. Op 46 jarige leeftijd belandt zij in het ziekenhuis
met een CVA. Na revalidatie kan zij een hoop dingen weer maar haar gedrag
is totaal veranderd.
Het is een vrouw die altijd midden in het leven heeft gestaan. Alles
voor iedereen deed, een echte regeltante. Nu kan zij ‘s ochtends haar
armen slecht bewegen en lopen gaat moeizaam.
Ze is snel moe en zakt af en toe door haar benen. Haar bloeddruk is
ondanks de medicijnen aan de hoge kant. Soms verkrampt haar ene arm
en kan zij daar niets meer meedoen.Het lijkt erop dat de verkramping
onder aan de arm begint en dan omhoog schiet. Het valt haar slecht om
afhankelijk van anderen te moeten zijn. Zij is daar echt heel verdrietig
over en soms kan het haar woedend maken. Ze praat redelijk goed en veel,
ook in haar slaap gaat dat door alhoewel dat wat murmelend is volgens
haar man. Soms heeft zij angst om vroegtijdig te overlijden.
Als ze maar bezig kan zijn dan verbetert haar humeur. Ze heeft een vieze
bittere smaak in haar mond die niet weg te poetsen is met tandpasta.Als
zij snel eet dan krijgt zij de hik of stikt bijna in het eten (alsof
het in het verkeerde keelgat schiet) en heel soms laat zij in haar slaap
haar urine lopen. Zij schaamt zich daar erg over.
Haar armen, handen, voeten en benen voelen koud. In bed draagt zij sokken.
Soms heeft zij last van constipatie en probeert zij bijna de hele dag
om haar ontlasting kwijt te raken. Ze heeft een hekel aan herrie. Soms
doet haar rechter been zeer en is het onmogelijk dat aan te raken. Zij
is dan extreem geirriteerd, zij heeft dan geen zin om met wie dan ook
te praten. Zij voelt zich het slechtste bij koud weer. Ze eet en drinkt
alles, maar ze zou het heel erg vinden als ze haar kopje koffie ‘s ochtends
zou moeten laten staan.
Zij
krijgt van de homeopaat een middel dat werkelijk niets veranderd aan
de situatie. Het volgende middel slaat beter aan. Het eerste wat er
gebeurd is een toename van de energie en het verdwijnen van de koude
handen en voeten. De slaap verbetert en de woedeaanvallen zijn minder.
Na 3 maanden volgt er een terugval en hetzelfde middel wordt herhaald.
Wederom gaat haar energie vooruit en verdwijnen nog een aantal klachten.
Ze is veel verdraagzamer.
Uiteindelijk
heeft deze mevrouw 7 maal het middel nodig in een oplopende potentie.
Wat gebleven is is het moeizame lopen, maar zij zakt niet meer door
haar benen heen.Ook de vieze smaak in haar mond verbeterde niet. Alle
andere klachten zijn weg en ook haar bloeddruk is beduidend lager.
