|
Lettergrootte 100% 150% 200% Delusions en Homeopathie In
de klassieke homeopathie besteden we veel aandacht aan de psyche van
de mens. Daaronder vallen ook de delusions. Een delusions is een waanidee.
Met andere woorden een gevoel dat niet door feiten gestaafd kan worden.
Als homeopaat probeer je te begrijpen wat de delusion van de patiënt
is en wat dat over de patiënt zegt. Als klassiek homeopaat weet je dat ziekte geen lokale stoornis is, maar een aandoening van het geheel, het is dus een toestand van zijn. Over het algemeen is het zo dat de psychische gesteldheid van de zieke de doorslag geeft voor de keuze van het middel. (paragraaf 211 Organon). Men zou kunnen stellen dat de psychische en algehele gesteldheid haar oorsprong vindt in een situatie. Dat brengt ons dan vanzelf op het thema de delusions. Sommige
mensen reageren panisch op situaties, waarop een ander niet, nauwelijks
of op een geheel andere manier reageert. In de homeopathie kennen wij
het incidentele waanidee en het basis waanidee. Met incidenteel wordt
bedoeld dat iemand tijdelijk iets verkeerd waarneemt, als voorbeeld
sommige mensen worden panisch bij de gedachte dat hun auto het onderweg
begeeft. Zij reageren als iemand die met de auto in de Sahara rijdt
en in de middle of knowhere, stil komt te staan. Ze zijn dus veel banger
dan eigenlijk nodig is. Dit incidentele waanidee berust echter op een
heel andere delusion, namelijk het gevoel niet in staat te zijn om hiermee
om te gaan en als we verder kijken zit hier vaak een gebrek aan zelfvertrouwen
achter. De werkelijke delusion is dus het idee niet capabel genoeg te
zijn. Het waanidee zal als een rode draad door iemands leven lopen en
dat is waar de homeopaat naar kijkt. De basiswaan blijft immers hetzelfde
en komt op verschillende manieren tot uitdrukking. Men ziet het terugkomen
in iemands gevoelens, in iemands hobby’s, zelfs in zijn manier van spreken
en in zijn dromen.
|
Om
een delusion te begrijpen moeten we ook begrijpen wat ziekte is. Regulier
gezien spreekt men van ziekte als iets in een lichaam niet goed functioneert,
het is dus een soort diagnostisch etiket. Men heeft suikerziekte als
de eilandjes van Langerhans niet goed werken. Het is niet meer dan logisch
dat je dan zoekt naar een geneesmiddel dat die eilandjes gaat stimuleren
of van buitenaf iets toedient om een tekort aan te vullen. Een homeopaat
doet dit niet, hij/zij kijkt op een heel andere manier naar ziekte;
een voorbeeld daarvan is bv kanker. Regulier stelt men dat men ziek
is omdat men kanker heeft, een homeopaat zegt dat iemand ziek is en
daardoor kanker ontwikkelt, dat is een hele andere benaderingswijze.
Als je kijkt naar twee patiënten die diabetes hebben zullen beiden waarschijnlijk
een toegenomen aandrang tot urine hebben, dorst, een stijgende bloedsuikerspiegel
etc. Het is echter zeer onwaarschijnlijk dat beiden dezelfde levensbiografie
hebben, dezelfde ethiologie, etc. Ook het verloop zal van patiënt tot
patiënt verschillen. De één zal andere complicaties hebben dan de ander.
Een homeopaat die voorschrijft op het aangedane deel, dus een specifiek
middel wil vinden voor een bepaalde kwaal, beperkt zichzelf en zal vaak
niet die resultaten behalen als de klassiek homeopaat die op zoek gaat
naar de totaliteit.